O PP denuncia tres anos de “inacción” do goberno de Santiago en materia de vivenda

• O popular avogou por “establecer incentivos fiscais municipais para quen rehabilite inmobles destinados a residencia habitual; bonificacións vinculadas ao alugueiro estable e de longa duración; axilización real de licenzas urbanísticas, reducindo prazos e simplificando trámites; e colaboración coa Xunta e o Estado”; entre outras medidas.

O concelleiro do Partido Popular de Santiago, José Antonio Constenla, acusou hoxe, en rolda de prensa, ao goberno de BNG e CA de “incapacidade total para resolver o problema da vivenda, ante a súa inacción, nos últimos tres anos, onde non teñen feito practicamente nada”.

Unha proba disto, explicou  Constenla, é a tramitación para que Santiago sexa declarada zona de vivenda tensionada, “levan 3 anos tratando de facer unha solicitude que por si soa non vai solucionar nada”.

Constela destacou que “o control do prezo dos alugueres é unha medida en boga en grandes cidades, pero non implica que sexa unha acción acertada, porque tal e como se está vendo alí onde se implantou, a oferta de vivenda viuse reducida, porque entre outros motivos, os caseiros teñan menos incentivos para investir no mantemento dos seus inmobles”.

O edil popular engadiu que “este fenómeno xa se pode ver en cidades como a Coruña, que dende a declaración en xullo do 2025, houbo unha retirada destacada de vivendas do mercado do alugueiro, é dicir, en só 5 meses, pasouse de 718 contratos formalizados en xullo a 354 en decembro, baixando o 51% da oferta, 364 fogares menos no mercado inmobiliario; ou Berlín, con subidas exaxeradas dende a súa implantación; en París, onde se creou un mercado negro do alugueiro que fixo caer a oferta; ou en Nova York, onde a falta de incentivos frea o investimento e mantemento nos edificios, provocando a degradación deses barrios”.

Lembrou que, “ata o de agora, tan só Cataluña e o País Vasco optaron por facelo; na primeira, o resultado foi que moitos donos retiraron as súas propiedades do mercado, ante a inseguridade xurídica, deixando de ser a comunidade autónoma con máis oferta de vivenda en alugueiro; e o País Vasco converteuse nunha das autonomías máis castigadas pola caída da oferta”.

José Antonio Constenla definiu a política urbanística do goberno de BNG e CA como “inexistente e froito da improvisación e ocorrencias do concelleiro de Urbanismo. Apostan por a prohibición constante. Primeiro foron os hoteis, despois os pisos turísticos, logo determinados usos comerciais. Sempre gobernando a golpe de ocorrencia”.

“A función residencial da cidade debe protexerse. O que discutimos é o método. Protexer non pode ser paralizar. A prohibición, por si soa, non crea vivenda. Non rehabilita edificios. Non abarata alugueres. Non axiliza licenzas. Non mobiliza so. Prohibir no equivale a planificar”, dixo.

“A política de vivenda do goberno de BNG e CA -matizou- é, sinxelamente, un fracaso: erraron na solicitude de zona tensionada; esperaron tres anos para ceder parcelas municipais para vivenda pública, mantendo solo dispoñible sen desenvolver, mentres falan de emerxencia habitacional; presentaron como gran solución ao alugueiro público social a proposta de compra, por case 500.000M€, dun único edificio de 5 habitacións na contorna do Arco de Mazarelos; e impulsaron a poxa de inmobles incluídos no “Rexistro de Solares e Edificacións Ruinosas”, que terminou no máis completo fracaso: 1 vendido e 3 no Xulgado. Ademais, da promesa de inicio de mandato dunha Empresa Municipal de Vivenda, da que nada sabemos”.

Constenla insistiu en que “Santiago necesita equilibrio, compatibilizar a súa condición residencial, universitaria, patrimonial e turística, polo que se fai imprescindible planificación a longo prazo, con obxectivos medibles, xa que gobernar é anticipar, ordenar e facilitar”.

Concluíu que, “dende o Partido Popular de Santiago, levamos tempo defendendo que o problema da vivenda debe abordarse cunha estratexia integral, por iso propuxemos a mobilización efectiva de solo para vivenda protexida; incentivos fiscais municipais para quen rehabilite inmobles destinados a residencia habitual; bonificacións vinculadas ao alugueiro estable e de longa duración; axilización real de licenzas urbanísticas, reducindo prazos e simplificando trámites; e colaboración coa Xunta e o Estado, para ampliar o parque público de vivenda; ademais de fomentar fórmulas de colaboración público-privada que permitan aumentar a oferta sen expulsar actividade económica”.