Samu pide tempo para o novo Compos: «Temos moita marxe de mellora»

O ex capitán explica en Radio Líder Santiago a súa retirada aos 31 anos e a nova etapa como secretario técnico do club, reivindica o traballo colectivo no ascenso e analiza as dificultades do inicio de temporada.

Samu deixou de xogar, pero segue vinculado ao Compostela. Despois de dez anos no club, o ex capitán decidiu pechar a súa etapa no céspede aos 31 anos e asumir unha nova responsabilidade como secretario técnico. Nunha entrevista no tempo de deportes de Radio Líder Santiago, con Antón Señán, e co patrocinio de Sicilia in Bocca, explicou que a retirada foi unha decisión meditada e que, malia as propostas doutros equipos, había unha idea que xa tiña presente: «Quería que o Compos fose o meu último equipo no que xogase».

A posibilidade de continuar traballando para a entidade e de coordinar unha escola de tecnificación, Impuls Fútbol, axudouno a dar o paso. Samu xa se preparara con formación como adestrador e coordinador para seguir ligado ao deporte. «Foi unha decisión que tiña pensada e da que, a día de hoxe, non me arrepinto», afirmou. O balance da súa traxectoria no Compostela é tamén persoal: «Foron os mellores dez anos da miña vida».

A retirada chegou despois de cumprir o obxectivo do ascenso, pero nin ese éxito nin a opción de seguir no equipo modificaron a súa decisión. «Agora mesmo non penso en volver xogar», asegurou. A ilusión está posta nos dous traballos que desempeña, aínda que recoñece que hai sensacións que non desaparecen cando volve a San Lázaro como espectador.

O que máis bota de menos é a rutina compartida cos compañeiros. «O que se bota de menos do fútbol, para min, é o día a día», explicou, en referencia ao ambiente do vestiario, aos adestramentos e aos coidados propios da vida dun futbolista. Ver o campo preparado para un partido aínda lle esperta as ganas de participar: «Ese gusanillo pode comigo cando estou na grada e digo: podería estar aí».

Nos despachos, o seu cometido consiste en observar xogadores, seguir partidos e rivais, coñecer a situación de futbolistas doutros equipos e manter contacto con representantes. Un traballo de selección e análise para apoiar a dirección deportiva na confección dos próximos cadros de xogadores. «Axudar o director deportivo a facer o mellor equipo posible de cara aos seguintes anos» é como resume unha función que tamén abrangue posibles incorporacións no mercado de inverno.

Na análise da pasada campaña, Samu defendeu o traballo de Secho e a dificultade de construír un equipo practicamente novo. Lembrou que ao comezo só continuaban tres xogadores e que, tras a saída de Xoel, quedaron dous. «Conseguir que todo se faga tan rápido, esa conexión entre xogadores, saber a que queres xogar, ter as ideas claras, creo que é moi difícil facelo en meses», valorou.

O ex capitán admitiu que o Compostela afrontaba a Terceira coa esixencia de ser campión, pero puxo o foco no resultado final: «O obxectivo principal do club era ascender e conseguiuse». Ao seu xuízo, os períodos de irregularidade e nerviosismo deben entenderse como unha responsabilidade compartida entre o cadro de xogadores e o corpo técnico. «Creo que Secho fixo un gran traballo», sostivo.

Un dos momentos máis delicados chegou cando os capitáns saíron publicamente a pedir calma. Samu explicou que percibían o efecto da presión dentro do vestiario: «Había moitos compañeiros que o estaban pasando moi mal». Considera que o ambiente de crítica, con episodios que cualificou de falta de respecto cara a xogadores, prexudicaba o obxectivo común. «Como capitáns tiñamos que dar un paso á fronte, axudar os nosos compañeiros», recordou.

Aquela intervención, segundo relatou, contribuíu a reforzar a unión do grupo para afrontar a fase de ascenso. O desenlace chegou en Badalona, onde o equipo debía defender o 3-0 da ida. Para Samu, que disputaba o seu último encontro, o recordo está marcado polo sufrimento físico: «Igual foi o partido de fútbol que máis sufrín na miña vida». A calor, o horario do mediodía e o céspede artificial fixéronlle sentir que xogaban «nunha sauna». «Non se debería xogar nesas condicións», afirmou.

Sobre a afección, recoñeceu a esixencia que acompaña un club que pasou pola Primeira División, pero tamén destacou a continuidade do apoio durante os seus dez anos en Santiago. «Nos momentos en que o club o necesita, a xente sempre dá o máximo», sinalou, co exemplo da resposta nas eliminatorias de ascenso. A pesar da presión que pode existir cando os resultados non chegan, a súa conclusión é clara: «Todos queremos xogar na casa».

O novo curso require, na súa opinión, tempo para adaptarse ao salto de categoría e ás numerosas incorporacións. Samu apuntou aos cambios no ritmo e nos duelos, así como á necesidade de mellorar a coordinación entre compañeiros. «Temos moita marxe de mellora», admitiu. Tamén recoñeceu as dúbidas que aparecen cando o equipo se ve por detrás no marcador e a facilidade coa que recibe goles nalgúns momentos.

Esa petición de tempo non evita a autocrítica. «Hai que ser críticos porque todos queriamos ter máis puntos dos que temos», advertiu. Ademais dos resultados, aspira a ver un Compostela máis dominador, capaz de xerar máis ocasións e de competir con maior continuidade. A recuperación de xogadores que ata agora tiveron poucos minutos é outro dos factores nos que deposita expectativas.

A súa nova etapa tamén deixa aberta a posibilidade de adestrar no futuro. O traballo na escola de tecnificación permítelle seguir a evolución dos futbolistas e coñecer as novas xeracións. «Non descarto o día de mañá dedicarme a ser adestrador», explicou. Por agora, con todo, concentra os esforzos nas responsabilidades actuais: «Hai que focalizarse no que un está, porque se perdes o foco non es o profesional que deberías».