Lucía Calvo de la Uz: “Como veciña, tampouco quero o xestor de residuos en Cacheiras”

A alcaldesa de Teo sostén en Radio Líder Santiago que comparte a preocupación veciñal polo centro de residuos non perigosos en Cacheiras, pero insiste en que o Concello carece de competencias para frealo e que actuou con estratexia xurídica para defender os intereses da veciñanza.

A alcaldesa de Teo, Lucía Calvo de la Uz, defendeu en Radio Líder Santiago a actuación do goberno local ante o proxecto de implantación dun centro de xestión de residuos non perigosos en Cacheiras, unha cuestión que elevou a tensión política e social no municipio nas últimas semanas. Durante unha entrevista en profundidade, a rexedora asegurou que entende e comparte a preocupación da veciñanza, pero subliñou con contundencia que o Concello non ten capacidade legal para deter a iniciativa.

Calvo comezou aclarando a natureza do proxecto, fronte ás interpretacións que circularon nas redes e no debate público. Segundo explicou, a empresa leva máis de 25 anos con actividade industrial e o que pretende agora é instalar un centro para o tratamento de residuos inertes da construción. “Non é certo que vaia haber amianto”, afirmou, insistindo en que ese material conta cun tratamento específico en instalacións especializadas. O proxecto, engadiu, céntrase en materiais como ladrillo ou cascallo.

A pesar diso, a alcaldesa non ocultou a súa empatía coa reacción veciñal. “Eu entendo a preocupación e o malestar dos veciños. Non só o entendo, senón que o comparto”, sinalou. Recoñeceu que, aínda sendo residuos non perigosos, a actividade pode implicar un aumento do tráfico pesado e unha afección ao entorno. Esa postura levouna, segundo relatou, a manter varias reunións co promotor para propoñerlle unha alternativa: trasladar a actividade ao futuro polígono industrial de Teo. “Sería máis beneficioso para todos e un lugar máis axeitado”, defendeu.

Un dos puntos centrais da súa intervención foi a explicación do papel do Concello no procedemento administrativo. Calvo asegurou que ao Concello non se lle abriu un trámite de alegacións, senón unha consulta sectorial sobre a viabilidade da parcela. Segundo indicou, responder afirmativamente tería sido o previsible desde o punto de vista técnico, polo que optaron por non contestar. “Non foi por procrastinar, foi estratexia pura e dura para non prexudicar aos veciños”, afirmou, defendendo que a ausencia de resposta podía contribuír a dificultar ou mesmo arquivar o expediente.

Neste contexto, a alcaldesa rexeitou tamén as acusacións de falta de transparencia. Explicou que o Concello non era a administración tramitadora e que, polo tanto, non tiña a obriga de publicar o expediente na súa web. Ademais, asegurou que o proxecto xa era coñecido pola cidadanía ao estar en exposición pública e mesmo difundido pola propia plataforma veciñal. Para Calvo, tratábase dun asunto “de dominio público” moito antes de que estalase a polémica.

Durante a entrevista, a rexedora insistiu reiteradamente nos límites legais da súa actuación. “Se eu puidese paralizalo, xa o tería feito”, afirmou con rotundidade. E engadiu unha das frases máis contundentes da conversa: “Eu non lle podo pedir á Xunta que prevarique”. Segundo explicou, nin a administración autonómica nin o Concello poden denegar unha actividade se esta cumpre coa normativa vixente.

A alcaldesa tratou así de equilibrar a súa posición entre a responsabilidade institucional e a proximidade á veciñanza. “Eu, como veciña, entendo perfectamente a postura dos veciños”, afirmou, aínda que lembrou que o seu papel como alcaldesa obrígaa a actuar dentro da legalidade. “Eu contra a lei non podo ir”, resumiu. Ao mesmo tempo, deixou clara a súa postura persoal e política: “Se por min fose, ese xestor de residuos non estaría aí”.

Outro dos momentos máis destacados da entrevista foi a referencia ao episodio de tensión vivido tras un pleno municipal, cando Calvo denunciou ter sufrido un “escrache”. Segundo relatou, os feitos xa foron postos en coñecemento da Garda Civil. “Como demócrata, iso non o podo deixar pasar”, asegurou. A alcaldesa describiu unha situación con insultos, presión e momentos de tensión na súa saída cara ao coche, e advertiu contra a banalización do ocorrido.

Con todo, quixo diferenciar entre o dereito á protesta e comportamentos que, ao seu xuízo, cruzan límites. Afirmou non ter “absolutamente nada” contra a plataforma e mostrouse disposta a reunirse cos seus integrantes. De feito, avanzou que prevé convocar un encontro para explicar a situación con total transparencia. “Non temos ningunha intención de acalar ningunha voz”, sinalou.

A principal vía de solución que segue defendendo o goberno local pasa por convencer ao promotor para que traslade a actividade ao polígono industrial. A alcaldesa recoñeceu que o marxe de actuación é limitado e que, en última instancia, a decisión depende do propio empresario. “O único que o pode parar legalmente é o promotor”, indicou, anunciando que tentará manter unha nova reunión para reiterar esta proposta.

No plano político, Calvo tamén deslizou que percibe certa instrumentalización do conflito por parte de determinados sectores. Sen xeneralizar, afirmou que “sinceramente, si” cre que algúns actores están aproveitando a situación, aínda que insistiu en separar esa lectura da preocupación lexítima da maioría da veciñanza.

A entrevista deixa así unha imaxe complexa da situación en Teo: a dunha alcaldesa que intenta defender a legalidade e a actuación do Concello, ao tempo que recoñece o malestar social e rexeita o emprazamento do proxecto. Entre ambas posicións, Lucía Calvo tratou de fixar unha mensaxe clara: apoio aos veciños, oposición ao lugar escollido e defensa do marco legal como límite da acción política.